Ο ΓΙΑΧΒΕ
"Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών" ο Γιαχβέ. Μοναχοφαγάς από έφεσιν, άλλον κανέναν πλησίον αυτού "θεόν" δεν ανέχεται. Είναι κάτι σαν τα κακομαθημένα μοναχοπαίδια που δεν μοιράζονται τα παιχνίδια τους, ο Γιαχβέ. Γι' αυτό (και για δικού του και μόνον) εποίησεν κι' αγγέλους να τον δοξάζουν, (μόνον αυτόν), αλλά μέχρις εκεί : Έτοιμο το 'χει το πυρ το εξώτερον. Ένας δοκίμασε να ξεφύγει κομμάτι και ...κόλαση του ΄καμε τη ζωή αιωνίως... "Εγώ ειμί ο ων". Εσύ είσαι, εσύ, μην τσαντίζεσαι. " Ότι συ μόνος άγιος, συ μόνος κύριος". Αλλά μισεί ο Γιαχβέ και τα δικά του τα ομοιώματα, γι' αυτό και δεν έχει καθρέφτες στο μυστικόν του βασίλειον. "Ου ποιήσεις ομοίωμα κυρίου του θεού σου". Αλλά δε θέλει κι' όνομα, γιατί παρεξηγεί. "Ου λήψεις όνομα κυρίου του θεού σου". Είναι απλά "ο ων", ο υπάρχων. Κι' άμα ρωτήσεις τι 'ναι το τετραγράμματον "ΙΑΒΕ", κανένας δεν ξέρει. Περιχαρακωμένος στο μυστικόν του βασίλειο ο Γιαχβέ, είναι μόνος, αγέννητος κι' άφθαρτος, "εις τους αιώνας των αιώνων". Από πού κρατά η σκούφια του δεν ξέρει κανείς. Πατέρα δεν έχει ο Γιαχβέ, για μάνα δε, ούτε λόγος. Ούτε μπαρμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες και θειάδες. Δεν του τσιμπήσανε τα μάγουλά του ποτέ, κι' ένα "γιαχβούκο, καλέ μου" δεν αξιώθηκε ν' ακούσουν τ' αυτιά του. Αλλά ξέχασα. Ο Γιαχβέ δεν υπήρξε ποτέ του μωρό. Και δεν πρόκειται να υπάρξει και γέρος... Τώρα θα μου πεις, αγαπητέ αναγνώστη, "και τι σε κόφτει εσένα" με το Γιαχβέ. Με γειά του με χαρά του πώς θέλει να ζει. Δεν θα μ' έκοβε όντως, αν έβρισκε κι' ατομικά να σκοτώνει το χρόνο του παίγνια. Αλλά, παρά τα λεγόμενα, πλήττει δεόντως φαίνεται ο Γιαχβέ εν τη απολύτω αυτού μακαριότητι, κι' αποφάσισε να ξεσκάσει. Και εποίησεν λαόν κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν αυτού και μπήκε και στα δικά μου χωράφια. Είναι βέβαια το γνωστό με τ' αυγό και την κότα προαιώνιο δίλλημα, το "ποίος εποίησεν ποίον". Αλλά να του βγει μωρέ παιδί μου, καρμπόν κι' ο λαός του ; Ψύχωσιν το 'χει να ξεχωρίζει των υπολοίπων τα μάλλα. Μέχρις εδώ ουδέν επιλήψιμον. Αλλά έλα μου που δεν θέλει κι' οι άλλοι να ξεχωρίζουν, παρά μόνο απ' αυτόν. Γι' αυτό τον τρελλαίνει δεόντως η ποικιλία των άλλων. Γιατί μέσα στην ποικιλίαν εκείνη, δεν μπορεί να διαφέρει ο ίδιος. Και σφύριξε στων υπολοίπων τ' αυτιά, πως είναι καλό να γίνουν όλοι το ίδιο, για να διαφέρει μόνον αυτός. Κάτι σαν το Γιαχβέ δηλαδή...
"Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών" ο Γιαχβέ. Μοναχοφαγάς από έφεσιν, άλλον κανέναν πλησίον αυτού "θεόν" δεν ανέχεται. Είναι κάτι σαν τα κακομαθημένα μοναχοπαίδια που δεν μοιράζονται τα παιχνίδια τους, ο Γιαχβέ. Γι' αυτό (και για δικού του και μόνον) εποίησεν κι' αγγέλους να τον δοξάζουν, (μόνον αυτόν), αλλά μέχρις εκεί : Έτοιμο το 'χει το πυρ το εξώτερον. Ένας δοκίμασε να ξεφύγει κομμάτι και ...κόλαση του ΄καμε τη ζωή αιωνίως... "Εγώ ειμί ο ων". Εσύ είσαι, εσύ, μην τσαντίζεσαι. " Ότι συ μόνος άγιος, συ μόνος κύριος". Αλλά μισεί ο Γιαχβέ και τα δικά του τα ομοιώματα, γι' αυτό και δεν έχει καθρέφτες στο μυστικόν του βασίλειον. "Ου ποιήσεις ομοίωμα κυρίου του θεού σου". Αλλά δε θέλει κι' όνομα, γιατί παρεξηγεί. "Ου λήψεις όνομα κυρίου του θεού σου". Είναι απλά "ο ων", ο υπάρχων. Κι' άμα ρωτήσεις τι 'ναι το τετραγράμματον "ΙΑΒΕ", κανένας δεν ξέρει. Περιχαρακωμένος στο μυστικόν του βασίλειο ο Γιαχβέ, είναι μόνος, αγέννητος κι' άφθαρτος, "εις τους αιώνας των αιώνων". Από πού κρατά η σκούφια του δεν ξέρει κανείς. Πατέρα δεν έχει ο Γιαχβέ, για μάνα δε, ούτε λόγος. Ούτε μπαρμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες και θειάδες. Δεν του τσιμπήσανε τα μάγουλά του ποτέ, κι' ένα "γιαχβούκο, καλέ μου" δεν αξιώθηκε ν' ακούσουν τ' αυτιά του. Αλλά ξέχασα. Ο Γιαχβέ δεν υπήρξε ποτέ του μωρό. Και δεν πρόκειται να υπάρξει και γέρος... Τώρα θα μου πεις, αγαπητέ αναγνώστη, "και τι σε κόφτει εσένα" με το Γιαχβέ. Με γειά του με χαρά του πώς θέλει να ζει. Δεν θα μ' έκοβε όντως, αν έβρισκε κι' ατομικά να σκοτώνει το χρόνο του παίγνια. Αλλά, παρά τα λεγόμενα, πλήττει δεόντως φαίνεται ο Γιαχβέ εν τη απολύτω αυτού μακαριότητι, κι' αποφάσισε να ξεσκάσει. Και εποίησεν λαόν κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν αυτού και μπήκε και στα δικά μου χωράφια. Είναι βέβαια το γνωστό με τ' αυγό και την κότα προαιώνιο δίλλημα, το "ποίος εποίησεν ποίον". Αλλά να του βγει μωρέ παιδί μου, καρμπόν κι' ο λαός του ; Ψύχωσιν το 'χει να ξεχωρίζει των υπολοίπων τα μάλλα. Μέχρις εδώ ουδέν επιλήψιμον. Αλλά έλα μου που δεν θέλει κι' οι άλλοι να ξεχωρίζουν, παρά μόνο απ' αυτόν. Γι' αυτό τον τρελλαίνει δεόντως η ποικιλία των άλλων. Γιατί μέσα στην ποικιλίαν εκείνη, δεν μπορεί να διαφέρει ο ίδιος. Και σφύριξε στων υπολοίπων τ' αυτιά, πως είναι καλό να γίνουν όλοι το ίδιο, για να διαφέρει μόνον αυτός. Κάτι σαν το Γιαχβέ δηλαδή...
ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου