"ΧΡΗΣΙΜΟΙ" (ΗΘΙΚΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ) ΗΛΙΘΙΟΙ...

Θα 'πρεπε ίσως να ξεκινήσουμε με τον διαχωρισμό της ηθικολογίας από την ηθική, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Διότι και δικαίως να ηθικολογούσαν οι ηθικολογούντες εν θέματι, η επί της ουσίας διαφορά είναι ανύπαρκτη, όταν το ζήτημα δεν άπτεται αμιγώς των αξιακών αρχών του βίου. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι πρακτικόν, καθαρά πρακτικόν το ζήτημα. Το οποίον ζήτημα, επιμελώς επιδιώκει να κρύψει η ύποπτη ακατάσχετη και ανεκτή έως επιδιωκόμενη εκ των ιδίων των κρινομένων, ηθικολογία που ανθεί στις μέρες μας για τα αίτια της κατάντιας του τόπου. Και, για να γίνω σαφέστερος, ουδόλως απασχολεί τους εν προκειμένω ανήθικους διασπαθίσαντες προς ίδιον όφελος τον πλούτο της χώρας μας, αν τους θεωρούμε ανήθικους. Το περίφημον "μικρά και έντιμος", αφορά την Ελλάδα και μόνον κατά τους πολιτικούς μας, των οποίων και είναι η καθ' έξιν και κατ' εξακολούθησιν "ιδεολογία" προκειμένου περί πατρίδος. Και όχι τους ίδιους ως άτομα. Αλλ' απέναντι σ' ένα λαό εθισμένο να θεωρεί (κατά την όλως δημώδη) "μαγκιά" την ανεντιμότητα και την εντιμότητα "μαλακία", ουδόλως απασχολεί τους πολιτικούς η ηθική των αξιολόγησις. Σ' αυτό συνίσταται η αδιαφορία, για την ηθικολογική τους "κατακεραύνωση" αλλά, όπως προείπαμε, δεν είναι μόνον αυτή. Υπάρχει και σκοπιμότης στην καλλιέργεια της ηθικολογίας, που δεν είναι άλλη από τη χρησιμότητά της ως ασπίδας απέναντι στη εξεύρεση της ρίζας του πραγματικού προβλήματος, που έχει να κάμει με την ίδια τη δομή του κρατούντος συστήματος στο σύνολό του κι' όχι απλώς του συστήματος ηθικών αξιών. Είναι η ίδια η "λογική" στην οποία στηρίζεται η ανυπόστατη θεωρία του "συνταγματικού τόξου" : "Δεν φταίει το σύστημα, απλώς κάποιοι λειτουργοί του δεν φέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Αν αυτά τα πρόσωπα αντικατασταθούν το σύστημα θα αποκαθαρθεί από τους κακούς διαχειριστές του και θα φανούν τα ανεκτίμητα προτερήματά του" (ως συστήματος πάντα). Κοντολογίς, αποσκοπεί η σχετική ηθικολογία, να μας πει πως η οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα, είναι απλά προϊόν κακοδιαχείρισης, προκειμένου να αποκρυβεί η όντως αλήθεια, πως η κρίση δεν είναι παρά η φυσική κατάληξη του κυρίαρχου συστήματος, του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού. Πικρή ή ...ξέπικρη (για τους επιδιδόμενους σ' αυτή τη σαδομαζοχιστική ηθικολογική παράκρουση), η αλήθεια είναι πως η οικονομική απίσχναση του τόπου μας, δεν προήλθε από την έκνομη δραστηριότητα των πολιτικών και των λειτουργών του κράτους (των οποίων το αδηφάγον ένστικτον απλώς ξεμασκάρωσε μιαν ώρα αρχύτερα το απεχθές πρόσωπον του συστήματος), αλλά από μια καθόλα "νόμιμη" πολιτική, που απλώς απαιτούσε το απαραίτητο έλλειμα (πατριωτικής εν προκειμένω) ηθικής, προκειμένου να "νομοθετηθεί". Νομοθετήθηκε η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και "νομίμων" ενεργειών συνέπεια είναι η καταστροφή. Κι' όσο για την κακοδιαχείριση, δεν είναι παρά το σύμπτωμα κι' όχι η αιτία, όχι αυτή καθαυτή η αρρώστεια. Δεν είναι το πώς εφαρμόζεται ο "νόμος". Είναι το "τι" νομοθετείται ηλίθιε...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ