"Χρυσαυγίτες" και ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ...
Είναι του γραπτού λόγου προνόμιο σημαντικό, σε σχέση με τον προφορικό, η χρήσις των "εισαγωγικών". Κυρίως για την αποκαθήλωση από το "βάθρο" της γνησιότητος του ψευδεπίγραφου και του κίβδηλου. Συχνότατα δε, ξεπερνούν σε δυνατότητα και τη λεπτή ειρωνεία τα εισαγωγικά.
Όσο σημαντικός κι' αν είναι ο όρος, τόσο ασήμαντος αυτομάτως καθίσταται απ' τα μικρά και πολλά σημαίνοντα τούτα σύμβολα της γραφής. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαία κι' η χρήση τους σε τούτο το κείμενο. Η ίδια λέξη, με και χωρίς εισαγωγικά. Κι' όμως δυο εκ διαμέτρου αντίθετες έννοιες. Ποιοι είναι οι μεν και ποιοι οι δε ; Ο καθένας που το επιθυμεί αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος στη χώρα μας σήμερα. Δεν θα σε κουράσω αγαπητέ αναγνώστη : Χρυσαυγίτης είναι, απλούστατα, εκείνος που ενστερνίζεται αυτό που στην πραγματικότητα είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και "Χρυσαυγίτης" εκείνος που γοητεύεται απ' τη στρεβλή εικόνα που το ίδιο το σύστημα θέλει να εμφανίσει ως (εντός εισαγωγικών και πάλι) "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ". Τόσο απλό είναι. Και μέσα σε τούτο τον αδυσώπητο κι' ολοκληρωτικό πόλεμο που το σύστημα εξαπέλυσε εναντίον μας, με εξ αντικειμένου τεχνικά περιορισμένη τη δική μας επικοινωνιακή δυνατότητα, τόσο πολύ ξεπέρασε το σύστημα τον ίδιο τον ...εαυτό του, που δυστυχώς πρέπει αναπόδραστα, πέραν του τι είμαστε, τις πιο πολλές φορές να αναλωνώμαστε στο τι δεν είμαστε, με πλήρη την επίγνωση του πόσο κουραστικό είναι να επιχειρηματολογείς για το αυτονόητο. Κι' όμως, το πράγμα δεν σταματά εδώ : Δεν είναι απλά η αντίκρουση των συστημικών επιχειρημάτων απέναντι σ' εκείνον που εξαπατάται απ' τα φερέφωνα των εχθρών μας, οδηγούμενος στην απόρριψη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος (κι' εδώ βρίσκεται και το...ξεπέρασμα του εαυτού του συστήματος) ελλοχεύει ακριβώς στην προαναφερθείσα εκείνη γοητεία που η στρεβλή για το Κίνημά μας εικόνα ασκεί σε ανερμάτιστους δυνάμει "οπαδούς" : Τραμπούκοι χωρίς αγωνιστικό, όπως κάθε ευγενής οντότητα το εννοεί, ήθος, κατάλληλοι μόνον για νταβατζήδες στα παρακμιακά βρωμομάγαζα, κοινώς "ούγκανοι" απνευμάτιστοι ...μπρατσαράδες, "ρατσιστές" άνευ υποψίας της οντολογικής σημασίας της έννοιας της Φυλής, "ιδεολόγοι" δηλαδή της ...ιδεολογίας των ηλιθίων, αντάμα με τέως "νοικοκυραίους" του ψωφοκαπιταλισμού, με χαμένη ...καβάτζα που βρήκαν αποκούμπι σε μια "πατρίδα" - εννοιοτροπικό άλλοθι κάλυψης των υπαρξιακών τους κενών, ρέκτες της πιο χυδαίας "αισθητικής", γραφικοί κι' επικίνδυνα...πολυγνώμονες νεόκοποι "αγωνιστές της σφαλιάρας" και λοιποί ανυποψίστοι της αληθινής Ιδεολογικής μας ταυτότητας, προσέρχονται καθημερινά με ...αξιώσεις ολκής, διεκδικώντας να ταυτίσουν τη θλιβερή τους ύπαρξη με την κοσμογονία του Λαϊκού Εθνικισμού, αποτελούντες και το πρόθυμο ποίμνιο του κάθε ...φιλόδοξου εκκολαπτόμενου πολιτικάντη που ελπίζει πως με τα ψεύτικα και μεγάλα "αγωνιστικά" λόγια-παρλαπίπες θα αλώσει το Κίνημα, δήθεν ως "υποστηρικτής" εισερχόμενος, "λύκος"-ντυμένος ...γιαγιά, της "κοκκινοσκουφίτσας" προσδοκώντας το ...φάγωμα... Ας τους δώσουμε να καταλάβουν, συναγωνιστές, πως ούτε ...παραμύθι είν' οι αγώνες μας, ούτε ...κοκκινοσκουφίτσες οι μαχητές μας. Στους "χρυσαυγίτες" αυτούς, ας αντιτάξουμε το ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗ τον ίδιο..!
ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
Τ.Ο. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου