ΠΕΡΙ ΤΗΣ... ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΤΟΥ "ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ" ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΩΣ
Δεν έχει να κάνει, τούτο το κείμενο, με τις συκοφαντίες, τις αφορώσες
τον ιδεολογικό χαρακτήρα του Κινήματος, απ' τον ασυστόλως ψευδολογούντα
συρφετό της έμμισθης παραπληροφόρησης, της κατ' ευφημισμόν καλουμένης
"δημοσιογραφίας", που ακριβώς προς τούτο επιστρατεύτηκε απ' το κυρίαρχο
σύστημα. Είναι η αλματωδώς αυξανόμενη προσέλευση νέων φίλων και
υποστηρικτών που ανυστερόβουλα προσέρχοναι στο Κίνημα, απηυδισμένοι απ'
τη σαπίλα της μεταπολιτευτικής μπανανίας, που εν μέσω απροσχημάτιστου
κυνισμού, συνεχίζει να επιδίδεται ακάθεκτα στη διαφθορά και την
προδοσία, που μας αναγκάζει να επαναλαμβάνουμε διαρκώς πράγματα
χιλιοειπωμένα. Κι' αυτό το κάνουμε, έχοντας βιωματικήν επίγνωση του πόσο
κουραστικό είναι να επιχειρηματολογείς για το αυτονόητο. Όμως ο εξόχως
πολιτικός αγώνας μας, έτσι κι' αλλοιώς το ξέραμε από την αρχή πως δεν
είναι γλυκανάλατη ενδοσυστημική ενασχόληση "πλουσιόπαιδων που περνάνε
την ώρα τους", όπως προσφάτως σχετικά ομολόγησε, από καθεστωτικού
βήματος, "ρεαλιστής" μεν πλην μη ...ημέτερος "δημοσιογράφος". Εκείνο,
λοιπόν, που κατ' αρχήν οφείλουμε να διευκρινίζουμε στους καινούργιους
φίλους που προσέρχονται στα κατά τόπους γραφεία μας, ή κατ' ιδίαν μας
προσεγγίζουν γεμάτοι απορίες, είναι πως, προκειμένου να κατανοήσει
κάποιος την ιδεολογία του Χρυσαυγίτη, θα πρέπει πρωτίστως ν'
απελευθερωθεί από τον τρόπον εκείνον του σκέπτεσθαι, που διά της
ενδοσχολικής κι' ...εξωσχολικής "παιδείας" το κυρίαρχο σύστημα επέβαλλε
απ' τα παιδικά κι' όλας βιώματα στους πολίτες του. Θα πρέπει δηλαδή, να
"ξαναδεί" την έννοια του πολίτη, όχι μέσα απ' την, αποκομμένη απ' το
φυλετικό γίγνεσθαι, "ματιά" που του προβάλλει ένα άχρωμο σύνολο
φορολογούμενων υπηκόων, υποταγμένων σε μια νομομηχανιστική λειτουργική
διαδικασία ρύθμισης κάποιων κανόνων "συνύπαρξης". Για μας πολίτης είναι
το μέλος της λαϊκής κοινότητας και ο όρος "λαός" σημαίνει τα ζώντα μέλη
μιας διαχρονικής συλλογικής οντότητας, που δεν είναι παρά η εν
συνειδήσει φυλή και ονομάζεται έθνος. Είναι η διαχρονικότητα, η
αποτυπωμένη στο στίχο του Κωστή Παλαμά που επιτάσσει πως "χρωστάμε σ'
όσους ήρθαν, πέρασαν, θα 'ρθούνε, θα περάσουν, κριταί θα μας δικάσουν οι
αγέννητοι, οι νεκροί". Ακόμη και η "μεταφυσική" προσέγγιση του κόσμου
για τον Χρυσαυγίτη, δεν στηρίζεται σε κάποια ξεκομμένη απ' το φυλετικό
βίωμα ιδεοσχηματική καρικατούρα, αλλά συμπυκνώνεται στη βιωματική
ενόραση της ψυχής ως "εκ των έσω ορωμένης φυλής". Παρενθετικά, στο
σημείο αυτό, καλό είναι, εν συντομία, να διευκρινίσουμε, πως ουδέποτε ο
ελληνισμός είδε την όποια "θρησκευτική" του ταυτότητα, αποκομμένη από
την έννοια του κοινωνείν, της μετοχής δηλαδή στο συλλογικό ΦΥΛΕΤΙΚΟ
γεγονός της ύπαρξης, σ' όλες του τις εκφάνσεις και κυρίως την
πολιτιστική. Και ο πολιτισμός έχει εξέχουσα θέση στην ιδεολογία του
Χρυσαυγίτη, διότι δεν έχει να κάνει με την ...διευκόλυνση της
αναγκαστικής επιβίωσης μέσα απ' την τεχνολογία (αντίληψη που συστηματικά
καλλιεργεί ο καπιταλιστικός οδοστρωτήρας, που ούτε "δίκαια" κατανέμει
την πρόσβαση στα ...διευκολυντικά "αγαθά" του). Για μας, η δημιουργία
πολιτισμού, εννοουμένου ως πνευματικής ανύψωσης της Λαϊκής Κοινότητος,
στη σφαίρα του Ιδεατού, είναι ο "τελικός" (αν και μη στατικός), σκοπός
της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ κοινωνίας που οραματιζόμαστε. Και πολιτισμόν (υπό την
ανωτέρω, δηλαδή την αυθεντικήν, έννοια) παράγουν τα έθνη και μόνον αυτά.
Ομοίως, μιας και περί στατικότητος ο λόγος, το γεγονός ότι δεν έχει
στατικό, δηλαδή "μονολιθικό" και δογματικό, χαρακτήρα η ιδεολογία του
Χρυσαυγίτη, δεν σημαίνει πως πρόκειται για ...ιδεολογία-λάστιχο (κατά
την τρέχουσα χύδην ορολογία). Η απαράβατη κι' αδιαπραγμάτευτη αρχή του
εξόχως φυλετικού χαρακτήρα της κοινωνίας, πολιτικά "μεταφρασμένη" σε
διαφύλαξη της καθαρότητας του αίματος και πρόταξης του (εν τω παρόντι
και διαχρονικά) συλλογικού έναντι του ατομικού, έχουμε πλήρη επίγνωση
πως δεν είναι παρά η ίδια η εναρμόνιση με αυτούς καθαυτούς τους φυσικούς
νόμους. Η ίδια η φύση έχει την τάση να διαφυλάττει το είδος και οι
"απόψεις" που αντιτίθενται σ' αυτή την αρχή, δεν αποτελούν παρά το
(συνεπικουρούμενο από χρηστικές για το κόσμο αντιλήψεις "ανάπτυξης"),
ψευδοεπιστημονικό άλλοθι της βαρβαρόχνωτης επιδρομής ενάντια στο Ιερόν,
για μας, Περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο που οι πρεσβεύοντες το
πολυφυλετικό ανακάτωμα είναι οι ίδιοι οι πάτρωνες της οικολογικής
καταστροφής του πλανήτη (και, με τα ...διαστημικά προγράμματα, όχι
μόνον). Ούτε είναι τυχαίο γεγονός, η στήριξη της ...τεχνολογικής
"ανάπτυξης" των σοβιετικών συστημάτων, της άλλης όψης του καπιταλιστικού
νομίσματος, σε άκρως καταστροφικές (όπως η εκτεταμένη χρήση της
ατομικής ενέργειας) για το περιβάλλον επιλογές. Το ίδιο δεν είναι τυχαία
και η στήριξη του προωθούμενου από τους καπιταλιστές "πολυφυλετικού
μοντέλου κοινωνίας" από τα (αποδεδειγμένα πλέον υποβασταζόμενα απ' τους
πλουτοκράτες) ..."αριστερά κινήματα". Το πιο κραυγαλέο όμως είναι το
γεγονός της αντιεπιστημονικής κι' άκρως αντιφατικής, αποκοπής της
οικολογίας απ' τον φυλετισμό. Πρόκειται ουσιαστικά για μια αφύσικη
ιδεοσχηματική αποκοπή του ίδιου του ανθρώπινου όντος από το φυσικό του
περιβάλλον. Από αυτή λοιπόν την κατάφορη παραβίαση του φυσικού νόμου,
καλούμαστε οι Χρυσαυγίτες να προστατέψουμε τον Κόσμον, σαλπίζοντας την
Ιερήν επιστροφή στον φυσικόν τρόπον του σκέπτεσθαι και του πράττειν. Κι'
αν θά 'πρεπε να επιλέξουμε έναν σύγχρονο, με βάση τα υπαρκτά εν τω
παρόντι, προβλήματα, όρο για το Κίνημά μας, "ίσως" θα το προσδιορίζαμε
απλά (αλλά και εξόχως συμπυκνωτικά) ως ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ. Εδώ
βρίσκεται και το κυρίως πεδίο της άθλιας συκοφαντικής προπαγάνδας των
δεκαρολόγων αντιπάλων μας. Οι προς τούτη την ανίερη ψευδολογία
επιτετραμμένοι αγωνιούν να πείσουν τους πάντες ότι αυτή μας η αντίληψη
για τον κόσμο, δεν είναι παρά η αποθέωση του φυλετικού ΜΙΣΟΥΣ. Και οι
εθισμένοι στον τρόπο του σκέπτεσθαι, που όπως προείπαμε εντέχνως
καλλιεργήθηκε από τους κυρίαρχους του συστήματος, πέφτουν εύκολα θύματα.
Για μας όμως που αντιλαμβανόμαστε τον ΚΑΘΕ άνθρωπο, μόνον ως μέλος της
ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ φυλετικής κοινότητος, το μίσος απέναντι στον κάθε συνάνθρωπο
του πλανήτη, περνά από το μίσος ενάντια στη φυλετική αντίληψη για τον
κόσμο. Μόνον όταν σέβεσαι το φυσικό δικαίωμα του ανθρώπου να ζει και να
δημιουργεί εντός των ορίων της φυλετικής τους κοινότητος, τότε και μόνον
τότε σέβεσαι και τον ίδιο τον άνθρωπο. Διότι αυτή η (καθ' υπόδειξιν της
ίδιας της φύσης) διάκριση του γεωγραφικού πεδίου ύπαρξης της κάθε
φυλής, εξ ορισμού ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ και την εκμετάλλευση της μιας φυλής από την
άλλη. Σ' αντίθεση με τους ψευτοσοσιαλιστές "αντιρατσιστές", οι
Εθνικιστές θεωρούν πως η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από
άνθρωπο σ' ολόκληρο τον πλανήτη, στον σύγχρονο εύκολα ...προσβάσιμο
επικοινωνιακά κόσμο, θα περάσει υποχρεωτικά από την κατάργηση της
εκμετάλλευσης του ενός φυλετικού συνόλου από το άλλο. Ο χειρότερος δε,
για μας, ιμπεριαλισμός, είναι η (άμεση ή ...έμμεση) επιβολή των
πολιτιστικών προτύπων της κάθε φυλετικής κοινωνίας επί της άλλης. Όσο
για την υποχρεωτική γεωγραφική "συνύπαρξη" που στην πράξη απέτυχε, δεν
είναι παρά η ...ασφαλέστερη οδός προς την "γκετοποίηση" των επί μέρους
φυλετικών ομάδων, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα, ένεκα του έμφυτου χαρακτήρα
του ανθρώπου, ως "όντος κοινωνικού" (και κατά την αριστοτελική
ορολογία), τη συγκρουσιακή ανάμεσα στις κοινωνίες πραγματικότητα, που
καμμιά απολύτως "θεωρία" δεν κατόρθωσε να αναιρέσει.
Και δεν είναι τυχαίο πως οι ...συγκεκριμένες πηγές, με βαθειές ρίζες
μέσα στο χρόνο, που παρήγαγαν τα ποικιλώνυμα "αντιρατσιστικά"
ιδεοσχήματα, προκειμένου περί της δικής τους "ταυτότητας", πασχίζουν με
νύχια και με δόντια να ...διατηρηθεί "καθαρή", ...εξάγοντας τον
παραγόμενο "πολυφυλετισμό" αποκλειστικά για τους άλλους... Κι' ούτε
είναι τυχαίο πως ο "ρατσισμός" είναι ...ταυτόσημος, στα χείλη τους, με
την όποια ιστορικά καταγεγραμμένη αντίδραση των εθνικών κατά τόπους
κοινωνιών στην επιβουλή τους, την συλλήβδην (και κατ' οικονομίαν),
"αντισημιτισμό" υπό των ιδίων κληθείσα...
Προς τι, γεννάται τώρα ευλόγως η απορία, η εισαγωγική αναφορά στην
προσέλευση νέων φίλων του Κινήματος, με την περί αντίκρουση της περί
"ρατσισμού" εναντίον μας προπαγάνδας ; Απλούστατα, διότι, θα πρέπει να
μην αλλοιωθεί ιδεολογικά το Κίνημα, από την επιφανειακή προσέγγιση του
φυλετικού ζητήματος, αποκλειστικά στη βάση των ..."περί ανεργίας των
ντόπιων" ή των ..."περί έξαρσης της εγκληματικότητας" νέων (από τη
"λαθρο" ή...σκέτη -αδιάφορο για μας- μαζική "μετανάστευση") δεδομένων,
που διέπει την λογική της πλειοψηφίας των νεοπροσερχομένων στο Κίνημα.
Και, κυρίως γι' αυτό, διότι η ΦΥΛΗ δεν είναι για μας μια "έννοια" μέσα
στην τόσες, ή ένας πρόσκαιρος "πολιτικός" όρος, με τα χυδαία ...εμπορικά
μεγέθη συσχετιζόμενος, αλλά η ίδια η πεμπτουσία της Ιδέας του
Χρυσαυγίτη. Κι' αφού για μας "ψυχή είναι η φυλή ορωμένη εκ των έσω", τι
θ'αλλοιώσουμε λοιπόν ; Την ψυχή μας ;
ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
Τ.Ο. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου